Tekstschrijven en groepsuitjes in Hellevoetsluis
Bel ons: 06 417 88 737

Hellevoeter 14- Verzamelaar van Bidprentjes

Vertel iets over… Bidprentjes.

Naam: Alex Korsman

Leeftijd: 29

Geboren en getogen in Hellevoetsluis

Woonplaats: Sinds 4 maanden woonachtig in Melissant

Beroep: Havenwerker

Verzamelaar sinds: +/- 2000

 

 

Wat verzamel je?
Eigenlijk alles wat met de tweede Wereldoorlog te maken heeft.

Hoe is je verzameling begonnen?
Op 14-jarige leeftijd kreeg ik een kaartentas. Daar kwam al snel een helm, patroonhulzen en nog wat andere items bij. Mijn eerste echte aankoop was een uniform. Nu 15 jaar later heb ik thuis een ‘mancave’ en staat er een hele verzamelkamer vol met poppen die tot in de finesses zijn aangekleed.

Waarom is verzamelen voor jou zo aantrekkelijk?
De verhalen achter de uniformen en bidprentjes boeien mij. Waar waren de eigenaren gelegerd, welk stukje geschiedenis hoort daarbij? Als verzamelaar struin je het internet af naar bijzondere items die met WO 2 te maken hebben. En soms geeft dat echt een kick als beseft dat je iets bijzonders vindt.

Waar ben je trots op?
Eigenlijk op mijn hele collectie. Het is een sport om mijn collectie zo compleet en origineel mogelijk te maken. Tot in de kleinste details moet het kloppen. En als dat dan lukt ben ik trots!

Je verzamelt bidprentjes? Hoe kwam dat zo?
Tijdens een zoektocht kwam ik mijn eerste bidprentje tegen, een prentje van een gesneuvelde soldaat. In de media wordt veel aandacht besteed aan de bevrijding, maar je hoort eigenlijk niet veel over de militairen die vochten en sneuvelden in de meidagen van 1940. En juist die verhalen pluis ik naar aanleiding van zo’n aankoop helemaal uit.

Wat is je bijzonderste bidprentje en waarom?
Op marktplaats kwam ik een prent tegen met een verhaal dat terugvoerde naar mijn woonplaats Hellevoetsluis. Het was een prent van iemand die hier gesneuveld bleek te zijn. Ik nam contact op met de verkoper en reed vervolgens helemaal naar Schagen om de koop te sluiten. Thuisgekomen dook ik in de boeken en aan de hand van de gevechtsverslagen ben ik het verhaal achter dit prentje te weten gekomen.

Nu willen wij natuurlijk weten wat het verhaal erachter was!
Op 10 Mei landden de Duitse landingstroepen op het vliegveld Waalhaven (Rotterdam) en werd de Spijkenisser Brug bezet. Vanuit Hellevoetsluis werd een bataljon gestuurd om de verdediging in het schuttersputje af te lossen. De man op het prentje werd door een mortierscherf in zijn hoofd geraakt. Hij werd overgebracht naar de EHBO-post bij de Spijkenisser molen en vandaaruit met een ambulance naar Hellevoetsluis vervoerd. Hij overleed 2 dagen later aan zijn verwondingen. De soldaat ligt nog steeds begraven op het ereveld in Noenen.

 Wat inspireert je?
Natuurlijk de geschiedenis. Maar ook als ik bij voorbeeld per toeval een bidprentje weer bij de familie kan terugbezorgen, zoals me onlangs gebeurde. Die emotie bij de familie, daar krijg ik echt kippenvel van!

Wat zou je onze Hellevoetse lezers nog meer willen vertellen?
Vergeet de geschiedenis niet! Wij vinden alles maar normaal, maar de personen achter de prentjes zijn vaak al op jonge leeftijd (19) overleden. Ze zijn gesneuveld voor onze vrijheid. Daar mogen we best weleens even bij stil blijven staan… En, o ja, als mensen nog wat hebben liggen uit de mei 1940 periode, kan het altijd gedoneerd worden. Weggooien is ook zonde 😉